من آدم مغروریم… به معنای واقعیه کلمه شاخ… اصولا ما یک ژن خانوادگی (پدری) داریم که می گه ما هیچ وقت اشتباه نمی کنیم – همه چیز رو می دونیم و بهترین موجودات روی زمین هستیم (و البته هم رو قبول نداریم :دی)

با همه این چرندیاتی که گفتم یه 3-4 نفر هستند که من گاهی بدجوری بهشون حسودیم می شه (و اتفاقا ادعایی هم ندارند). یکی شون اینه… البته من حواسم نبود که وبلاگ داره… یعنی می دونستم ولی نخونده بودم. امروز دنبال یه چیزه دیگه می گشتم اینو پیدا کردم. به هر حال احتمالا من صبح این پست رو پاک می کنم چون زیادی چرت و پرت گفتم. در اثر یه عالمه خاطره ست که یعدفعه ریخت رو کله ام. پوفففففففففففف، بریم دنبال ادامه ای زندگی

این رئیس جمهور عزیز (گشاد؟) لنگ زندگیه ما رو کاملا هوا کرد با این یه هفته تعطیلیش به خاطر برف